Nog veel te leren

Eigenlijk heb ik maar weinig tijd om te bloggen, heb het al druk om mijn emails te beantwoorden en mijn twee administraties bij te werken.
Ik  probeer om een youtube filmpje van mijn zoon in dit bericht te verwerken maar ik kan er maar niet achter komen hoe dat moet. Ik heb nu wel een link, maar eens kijken hoe dit gaat www.imaginemusicbar.com. Je krijgt dan wel een heleboel te zien, maar het lukt mij nog niet om er maar 1 nummer op te zetten. Dan deze link maar waar je een beetje ziet hoeveel instrumenten hij bespeelt.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=VcDICZCqHhQ
Voor  mijn dochter, die een mobiele hondentrimsalon heeft gemaakt moet ik nog een filmpje maken om dat  op mijn blog te kunnen zetten. De trimster voor de deur dus, maar ook op haar ben ik erg trots, ze heeft een aartje naar haar vaartje, inventief en doorzetten. Wie het leuk vind kan  op www.vanityfur.nl kijken. Behalve trimmen kan je bij haar ook nog eens een prachtige foto van je hond bestellen, de fotostudio heeft ze ook in haar bus gemaakt, tot grote vreugde van een heleboel baasjes..
Ik moet maar weer eens naar het volgende spreekuur voor de fijne kneepjes. 

Visioen

Op mijn vorige bericht kreeg ik een reactie met de vraag wat we dan wel geleerd hadden.

Ik wil daar nu nog op reageren met een ervaring die mij heel diep heeft getroffen en mij bescheidenheid  leerde.

Ik was al een paar jaar werkzaam als bedrijfsleider op de rioolwaterzuivering van Alkmaar. Onder bepaalde omstandigheden maakte ik vaak een rondje over het terrein om te zien of alles in orde was.

Als het streng vroor deed ik dat wat vaker.

Op een ochtend toen ik weer mijn rondje maakte, was alles prachtig berijpt bij een opkomende zon.

Ik voelde mij een gelukkig mens, had een fijn gezin, een lieve vrouw, een goede baan. Ik had een prachtige promotie gemaakt en dat allemaal omdat ik altijd mijn eigen beslissingen genomen had.

Ik was weggegaan bij de KPM in Indonesie, omdat ik daar geen toekomst zag voor mijn gezin, terwijl mijn vader daar heftig op tegen was. Ook later, toen ik in een baan zat waar  ze me binnen hielden terwijl ik oorspronkelijk een ambulante functie had, had ik vriendelijk verzocht of ze me a.u.b. ontslaan wilden, dan had ik twee maanden om een andere baan te vinden. Mijn moeder was er razend over, dat ik zo onverantwoordelijk kon zijn. Toen hetzelfde gebeurde bij de Flycht Pompen, waar ik de landelijke service van de geplaatste dompelpompen verzorgde waren ze weer van streek.

Ik liep trots als een pouw rond op 'mijn' zuivering,  toen ik plotseling aan de grond genageld bleef staan.

Ik zag mijzelf weer zitten aan het bed van mijn doodzieke schoonmoeder, die wij in huis hadden genomen om bij ons te kunnen sterven. Ik was zoekende naar een baan, wat me nog niet meeviel.

Deze buitengewoon lieve vrouw vertelde me dat ze gezien had waar ik zou komen te werken en waar ik heel gelukkig zou worden. Ze kende het bedrijf niet, maar ik moest opletten dat er twee heel grote torens naast elkaar stonden torens die ze nooit gezien had.

Ik kwam pas ruim 5 jaar later op de zuivering te werken, maar had nog nooit eerder de twee grote slibgistings tanks in verband gebracht met haar visioen.

Wat had ik dus eigenlijk zelf gedaan? Het was ruim 5 jaar van tevoren al bekend waar ik terecht zou komen.

Die torens stonden toen nog niet eens op tekening!

Het enige dat ik gedaan had was volgen wat voor mij bestemd was. Ik voelde me heel klein worden en heb het in mijn verdere leven, waarin ik veel moeilijke beslissingen heb moeten nemen, altijd voor ogen gehouden.

Kees

Als je ouder wordt

Mijn vrouw is gisteren 8o geworden. We leerden elkaar kennen toen we 16 en 17 jaar waren, we hebben dus al een heel leven achter de rug.

 
In onze families is nog niemand zo oud geworden, terwijl ze al heel wat ziektes heeft doorstaan. We hebben samen wat terug gekeken op ons leven, dat ga je meer doen als je ouder wordt.
We hebben ontzettend veel meegemaakt in ons leven, lief en leed ,we hebben heel veel geleerd. Maar zijn het er over eens dat we nu wel heel erg  gelukkig zijn en dankbaar zijn voor alles wat we nu hebben en hebben meegemaakt.

Kees en Jeanne

 

Een beetje bunzig

Hallo 7dingers
Ik kijk nog altijd erg twijfelend naar al die nieuwe dingen die nu op me af komen.
Aan de ene kant zou ik het wel leuk vinden om ervaringen te delen met anderen. Het zou voor mij geen kunst zijn om deze blog zo vol te gooien met verhalen dat jullie van de bomen het bos niet meer zouden zien.
Maar van de dingen die je ziet als je naar het onderdeel RSS kijkt. is het een veelheid aan zaken die me niet interesseren.. Dat is eenvoudig, die sluit je uit. Maar als je dan even rondneust in zaken die je misschien wel interessant vindt, dan denk je : Jemig waar haal ik de tijd vandaan om dat allemaal te volgen?
Ik heb het nog hartstikke druk. Mijn vrouw en ik kunnen ons huishouden samen nog steeds aan, wat de een niet kan kan de ander, we hebben geen hulp van anderen nodig. Maar daarnaast help ik mensen met hun computers, doe twee administraties voor clubs, hebben mijn kinderen vaak een vader nodig die zowat overal van weet en twee rechterhanden heeft.

Ik denk dat ik wel wat hulp van meer ervaren mensen op dit voor mij nieuwe vlak kan gebruiken, hoe ik daar het beste keuzes uit kan maken.
Ze zullen me straks dus wel weer zien op de spreekuren, ben ik blij mee..
Ik kijk uit naar de volgende bijeenkomst om mijn Volgers in levende lijve te ontmoeten, zou dat eigenlijk wel vaker willen dan om de vier weken. Mensen zijn wel interessant als je er ietsje meer van weet.
Morgen weer even kletsen , voor vandaag is het genoeg.
Kees

vraagje,: wat bedoelen ze nou met 'labels' voor dit berichtje, kletskoek of zo? Ik voel me gewoon een kluns.